FANDOM


Magia to ogół zjawisk związanych z tworzeniem nici w Pyle poza duszą istoty wywołującej je i za pośrednictwem tego z wpływaniem na świat materialny z pominięciem bezpośredniej fizycznej ingerencji. Jest to więc ogół procesów i efektów związanych z antymagią, dziką magią, a w szerszym ujęciu też z zaklęciami runicznymi i alchemią. Zwykle jednak o magii mowa tylko w przypadku świadomych działań ze strony żywych istot zdolnych wykorzystywać Iskrę (nazywanych magami).

Zasada działaniaEdytuj

Podstawą działania magii są nici w Pyle, czyli forma skupienia go w drobne wiązki zaczynające się na granicy duszy wywołującej je istoty, składające się w niewielkiej części z jej własnej esencji, w większej zaś czerpiące z otoczenia. Nić sama w sobie jest zdolna przenosić energię, a więc w owej najprostszej formie wywoływać ruch materii, najczęściej odpychając ją od istoty wywołującej zjawisko.

Drugim etapem w powstawaniu magicznego efektu jest tworzenie węzłów - specyficznych układów zagięć, połączeń i skrzyżowań nici. Istnieje wiele konkretnych, znanych kształtów, z których każdy ma własny charakterystyczny efekt, jak na przykład wywołanie ognia lub mrozu, stworzenie sztywnej bariery energetycznej, wyładowanie elektryczne itp. Część z nich odpowiada za kolor esencji. Istoty zdolne tworzyć nici, zwykle potrafią się też nauczyć wiązania ich, niektórym część przychodzi intuicyjnie.

Mag i Pył

Ostatnim stadium tworzeniu czaru lub podobnego zjawiska jest zasilenie nici energią. Moc magiczna istnieje w duszach istot i otoczeniu ukryta w subtelnych, niezbadanych węzłach. Dusza żywej istoty potrafi bez świadomości przekształcać siły życiowe swojego ciała na ten typ energii i vice versa, co pozwala korzystać z magii również bez zapasów mocy. Energia ta, przenosząc się po niciach bez ingerencji w świat fizyczny przed dotarciem do końca, przekształcana jest w odpowiednią inną formę - zmianę energii kinetycznej czy cieplnej ciała, energię leczącą lub łamiącą bariery duszy itp.

Podział nurtów magicznychEdytuj

Główny artykuł: Nurty magiczne

Użytkownicy magii wyróżniają w niej kilka nurtów, które wyraźnie różnią się od siebie filozofią, zasadą działania i przeznaczeniem. Mówi się o nurtach głównych i pobocznych, gdzie główne są charakterystyczne pod względem ostatecznych efektów, poboczne zaś uzupełniają je lub częściowo zastępują, wszystkie niezależnie od głównego typu. Nurty główne to magia żywiołów, magia światła i magia cienia. Nurtami pobocznymi nazywa się zaklęcia runiczne, alchemię oraz spirytyzm.

Fakty i mityEdytuj

Wokół magii urosło sporo przesądów, często bezpodstawnych, przeczących jej rzeczywistym ograniczeniom czy wymaganiom. Sporo powszechnych przekonań wynika z tradycji magów lub z błędnego pojmowania rzeczywistych zjawisk.

Coś z niczegoEdytuj

Wbrew przekonaniu pospólstwa o możliwości wyczarowania przedmiotu, magia zwyczajnych istot czy ich dusz po śmierci nie jest w stanie zmaterializować czegokolwiek z niczego ani nawet przekształcać materii na poziomie molekularnym, tak by np. powietrze przekształcić w pożądany materiał. Druga opcja teoretycznie jest możliwa, jednak wymagałaby ogromnych nakładów energii. Rozważane jest przekształcanie esencji alchemicznych w ich materialne odpowiedniki, jak rzekomo robią wyższe istoty duchowe (anioły oraz demony) oraz dogłębne zbadanie mechanizmu przekształcania energii przez magów, polimorfii wykorzystywanej m.in. przez druidów i smoki, oraz teleportacji, do jakiej zdolnej są diabły. Na ogół jednak mówi się, że stworzenie materii jest niemożliwe i zawsze będzie w sferze marzeń.

InkantacjeEdytuj

Przesąd, jakoby magowie do rzucania czarów potrzebowali słownych formułek wziął się najprawdopodobniej z nadinterpretacji bełkotliwego mamrotania szamanów w transie oraz skupionych na węzłach czarodziejów. W rzeczywistości inkantacje nie istnieją.

KosturyEdytuj

Podobnie jak z inkantacjami ma się sprawa z kosturami - różdżki ani laski nie są potrzebne do tkania magii. W istocie wraz z szatami są jedynie tradycyjnymi atrybutami czarodziejów edukowanych w szkołach magii. Zgodnie z tymi zwyczajami uczniowie noszą długie, charakterystyczne szaty a jako absolwenci otrzymują kostury specyficzne dla szkół. Tradycja ta prawdopodobnie pochodzi z czasów, gdy przysiąść nad badaniem magii mieli czas tylko starcy.

Księgi zaklęćEdytuj

Kolejnym mitem dotyczącym atrybutów maga jest rzekome istnienie ksiąg z listami konkretnych, ściśle sformułowanych zaklęć - listy takie nie istnieją, podobnie jak inkantacje, spisy składników czy zasady rytuałów, jakie miałyby być do nich dołączone. Każde rzucenie czaru należy w istocie traktować indywidualnie, gdyż nie istnieją ścisłe prawa ich rzucania. W istocie jednak powstało sporo przydatnych przepisów na optymalne energetycznie i łatwe dojście do danych skutków, magowie zaś nieraz noszą ze sobą księgi z najważniejszymi zasadami światów magii i fizyki, z których na bieżąco korzystają.

Zobacz teżEdytuj

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.